Ustrojoznawstwo nie wydaje się zbyt wdzięcznym polem badawczym. Łatwo jest zapędzić się w rozbiór gramatyczny i stylistyczny przepisów konstytucji i ustaw, zapętlić w kazuistycznych dywagacjach, dzielić przysłowiowy włos na czworo – i tak naprawdę niewiele może z tego wynikać… Chciałbym jednak postawić tezę zgoła przeciwną: że badanie ustroju może być inspirujące i twórcze, gdy widzi się nieco więcej niż preambułę i 243 artykuły konstytucji, dostrzega, że ustrojowy ład to wielkie pole usłane nie tylko przepisami, lecz i tradycją, polityczną praktyką, życiem społecznym, osobowościami i umiejętnościami uczestników procesów politycznych itp. itd. Decydując się na tworzenie stałego komentarza, myślałem o tym, by pokazać i skomentować tę ciekawą złożoność polskiego ustroju politycznego i zachęcić tym samym do dyskusji nad jego tożsamością.